Geboortejaar 1965

Geboortejaar 1965

Gemini en Provo

Mijn sterrenbeeld is Tweelingen en het jaar 1965 stond in het teken van het Amerikaanse ruimtevaartprogramma Gemini waarbij 6 raketten, waarvan er 5 bemand, werden gelanceerd.


Er werden 2 bruggen in Nederland opgeleverd die voor mij van grote betekenis zijn geweest. Dat was de Van Brienenoordbrug in Rotterdam die ik vanuit mijn slaapkamerraam kon zien en de Zeelandbrug waar ik later veel duikplezier heb mogen beleven.

De wet van Moore die doorslaggevend is geweest in de ICT, wat mijn huidige vakgebied is, deze wet hield eigenlijk meer een voorspelling in en komt er op neer dat de processor capaciteit iedere 2 jaar verdubbelt.

Hilversum 3 had haar eerste radio uitzending en de Top 40 werd voor het eerst gepresenteerd door Radio Veronica en heeft voor mij op muziek interesse gebied heel veel invloed gehad.

Feijenoord versloeg Real Madrid in de Europa Cup I, als kleine jongen heeft deze club heel veel indruk op mij gemaakt. Later werd dat minder omdat ik de randverschijnselen minder interessant vond.

Het rebelse zal vermoedelijk komen uit het feit dat in dat jaar ook de Provo werd opgericht en ik mij niet zomaar het kaas van mijn brood laat eten.

Gemini 6 7.jpg
"Gemini 6 7" by NASA - http://www.hq.nasa.gov/office/pao/History/alsj/mercgem/mg-KSC-65PC-171HR.jpg. Licensed under Public Domain via Commons.

Jeugd vol techniek

Jeugd

Vol techniek

Ik groeide op in Oud-IJsselmonde en dat grenst aan de Van Brienenoordbrug waar dus vele truckers voorbij kwamen met hun 27-Mhz zenders. Ik was er als de kippen bij en bouwde mijn eigen zenders en "tokkelde" met de truckers om te zien hoe ver ik ze kon volgen via mijn zender en wisselde dan QSL-kaarten uit.


De elektrische apparaten van mijn ouders waren voor mij niet veilig omdat ik overal wel mijn schroevendraaier inzette en wilde weten hoe deze apparaten werkten, dat zorgde wel eens voor de alom bekende schroefjes die over waren tot aan ware explosies van stofzuigers en televisies.

27 Mhz zender

Websites

Websites door mij ontwikkeld

Portofolio...

Projectmanagement

Wereldwijde projecten waarbij ik belangrijke rollen heb gespeeld

Projecten...

Kennismaken

Met mij kennis maken op een unieke wijze ik nodig u graag uit te genieten van mijn kookkunsten

Kookkunsten...

Computer technologie

Computers

Bits en bytes

Het was dan ook niet vreemd dat ik mij interesseerde voor computers, ook omdat ik dan niet meer hoefde te schrijven omdat mijn handschrift iets wegheeft van het gebrabbel op een doktersrecept en ik dus kon printen. Dat printen overigens was een waar genot voor met name mijn buren want de eerste printer die ik bezat was een daisywheel printer, met een snelheid van 50 karakters per minuut hamerde deze printer met veel kabaal mijn geschreven code op papier, waar ik vervolgens mijn kamer mee kon behangen.

Mijn eerste aanraking met computers was de Sharp MZ-700 met ingebouwde plotter gebaseerd op de Z80 processor. Op deze computer heb ik mijn allereerste programma in Basic geschreven, een IQ-test waar aan het eind het resultaat op de plotter werd afgedrukt.

Zoals de Wet van Moore al deed vermoeden verouderde de Z80 snel en kwam daar de interessante 8086 processor met MS-DOS besturingssysteem voor in de plaats. Ook deed de floppy disk haar intrede en stapte ik af van de tape. Ineens had ik een PC met wel 2 floppy drivers van max capaciteit 360K en een intern geheugen van maar liefst 64K en een grafische kaart op een amberkleurig scherm.

Dit was ook het tijdstip dat ik de beruchte daisywheel printer aanschaf. Ik was de koning te rijk en kon nog mooiere Basic programma's schrijven maar kreeg ook de beschikking over een complete Office suite met WordStar, CalcStar en DataStar. Binnen zeer korte tijd kon ik lezen en schrijven met deze producten en heden ten dage ben ik nog steeds zeer gedreven in deze suites maar dan wel van Microsoft (Word, Excel, Access).

Uitbreidingen bleven niet uit en beschikte ik binnen de kortste keren over een akoestisch modem, met een snelheid van wel 1200 baud, waardoor ik toegang kreeg tot veel meer informatie via bulletinboards, de voorlopers van het internet. Het computertijdperk voor mij was niet meer te stoppen.

http://www.homecomputermuseum.de/comp/detail/122.jpg

Carriere

Carriere

Handen uit de mouwen

Mijn vader had een eigen aannemersbedrijf waar ik al heel snel werd gevraagd om hem te helpen. De werkzaamheden liepen uiteen van tegelzetten, loodgieten, electriciën tot aan schilderen. In die tijd heb ik geleerd mijn handen te laten wapperen en mooie dingen te maken en wee je gebeente als ik een plank schuin afzaagde dan werd dat op indringende wijze verteld dat ik dat beter in de toekomst niet kon doen. Ook heb ik mijn vader ondersteund in zijn administratie.

In die periode diende zich ook een studie aan op het gebied van Microcomputers en heb mij daar volledig op gestort. Om ook nog aan geld te komen werkte ik in die periode als glazenwasser. Bij het glazenwassen heb ik uiteraard geleerd om snel en efficiënt ramen te zemen maar werd ik ook al gevraagd te helpen op kantoor.

De opleiding volgde ik bij het RISO en duurde 2 jaar en werd afgesloten met een stage. Mijn stage liep ik bij Verhage kantoorautomatisering.

Ik kwam te werken op de service afdeling mbt hardware. Op deze afdeling werden de computers getest en indien nodig de defecte hardware-componenten vervangen. Op die afdeling was behoefte om dat te administreren en heb ik mij opgeworpen om daar met succes een DBase III programma voor te schrijven.


Bij Verhage merkte ik dat ik bepaalde functies ook heel uitdagend vond zoals consultants die met mooie pakken en dito auto's naar de klanten gingen. Op dat moment was er nog geen plek voor mij en ben ik na mijn stage de arbeidsmarkt opgegaan.

Kennis overdragen

Kennis

Vergaren en overdragen

Aangezien ik sterk de behoefte heb mijn opgedane kennis over te dragen zocht ik na mijn stage naar de mogelijkheid les te gaan geven. Hiervoor heb ik de scholengemeenschap aangeschreven waar ik mijn MAVO-diploma heb behaald. Op dat moment was er geen les-ondersteunende functie beschikbaar maar wel één functie op de financiële administratie.

De kans heb ik met beide handen aangegrepen en kwam terecht bij een administrateur die tegen de pensioengerechtigde leeftijd liep en een broertje dood had aan computers. De boekhouding was dan ook volledig handmatig met als enige elektronisch apparaat een rekenmachine.

Van deze man heb ik boekhouden tot in de finesses geleerd, middels een doorschrijfboekhouding, wat uiterst secuur moest gebeuren. Als er ook maar 1 cent verschil was werd dit tot op de bodem uitgezocht en middels memoriaal gecorrigeerd. Eens geschreven bleef geschreven en kon niet uitgegomd worden.

Ook al leek de tijd hier stil te staan. Hier moest ook een computer komen, dat werd van rijkswege zelfs opgelegd. Mij werd gevraagd een debiteurensysteem op te zetten zodat de schoolgelden en de facturatie daarvan geautomatiseerd werd. Stapsgewijs is het mij gelukt de gehele financiële administratie te automatiseren, debiteuren, crediteuren en grootboek. Omdat ik voortschrijdend te werk was gegaan, werd ik opgemerkt door het management van de scholengemeenschap en werd mij gevraagd de gehele automatisering van de administratie van de scholengemeenschap op mij te nemen.

Ik heb toen mijn eerste netwerk gebouwd met Novell Netware. Het netwerk bestond uit 1 server die tevens diende als werkstation en een 4-tal workstations. Daarop draaide de gehele leerlingenadministratie en de WordPerfect suite. Ik droeg de kennis over aan mijn collega's op de administratie.


Omdat ik toch graag voor de klas wilde staan heb ik een bijbaan gevonden bij Computerij in Schiedam waar ik trainingen gaf in MS-DOS, WordPerfect, Lotus 123 en dBase. Het ICT hart ging sneller kloppen, ik wilde verder.

Systeembeheer

Systeembeheer

Meer techniek

Met mijn opgedane kennis in Novell Netware en de vele toepassingen, ben ik gaan solliciteren naar een functie systeembeheer. Ik kreeg redelijk snel de mogelijkheid deze rol te vervullen bij toendertijd accountantskantoor Coopers & Lijbrandt tegenwoordig Price Waterhouse & Coopers.

De accountants hadden enorme behoefte aan computerkracht en er werden kosten noch moeite gespaard middelen en toepassingen aan te schaffen. Ik heb daar kennisgemaakt met de allereerste portables. Dit waren machines die eruit zagen als naaimachinekoffers met in de bodem het toetsenbord vast geklikt. Wanneer het toetsenbord wegklapte kwam er een klein monochrome amber scherm te voorschijn met 2 floppy-drives. Deze konden niet met batterij gevoed worden en hadden netstroom nodig. Toendertijd een must voor accountants om met hun computer bedrijven te bezoeken, uiteraard met een stapel floppy disks.

Compaq introduceerde kort daarna de laptop Compaq SLT/286 met batterij en groter kleurenscherm en de 3,5 inch floppy disk waar wel 1,44 MB aan data op paste en een hard disk tot maximaal 40 Megabyte. Eindelijk konden we zonder externe stroombron werken en hoefden de accountants niet meer zoveel floppies mee te dragen, het zag er voor die tijd ook wel flitsend uit een compactere tas te dragen met je computerkracht. Er was één groot minpunt aan de SLT, de batterij had geen lange levensduur en verslechterde snel, een beetje te vergelijken met sommige smartphones vandaag de dag.

Bij Coopers heb ik ook kennis gemaakt met de eerste kleurenprinter, de eerste dedicated netwerk server met ISA controllers en nog veel meer hypermoderne technologieën. Ook op software gebied gebeurde er veel, MS-DOS kreeg een opvolger in de vorm van Windows for Workgroups, enorm wennen want waar was de prompt om lekker commando's in te kunnen kloppen.

WordPerfect 5.1 deed zijn intrede en werd de defacto standaard in tekstverwerkers land en er waren ineens financiële en logistieke software pakketten waarvan Exact en Unit4 de top waren in Nederland. Met al deze bagage ben ik uitgenodigd bij ComputerPlan te Delft.

Manager opleidingen

Manager

Van consultant naar Business Unit Manager

ComputerPlan in Delft was een nieuw ICT bedrijf dat zich toespitste op het MKB. Zij deden dat voornamelijk met financiële en logistieke software van Exact en Unit4.

Mijn eerste dag vergeet ik nooit meer, ik kreeg een supportvraag van een klant om een complex rapport te maken met behulp van de SQL generator van Multivers. Het was mijn allereerste aanraking met dit product maar, ik heb heel snel de handleiding doorgenomen en ben aan het probleem begonnen en aan het einde van de dag leverde ik het werkende rapport op. Sindsdien was ik de goeroe van Multivers SQL.

Ik raakte enorm bedreven in het koppelen van diverse systemen die in eerste instantie niet te koppelen leken, maar ik maakte slim gebruik van de interfaces, batch scripts en macro-talen. Ik koppelde bijvoorbeeld adresgegevens aan netwerkfax apparaten (nu standaard toen een uitdaging), maakte het mogelijk om mailmerge toe te passen zonder daar speciale modules voor te gebruiken.

Ik pak alle vernieuwingen razendsnel op en stop niet met uitpluizen voordat ik het product door en door ken.

Bij mijn klanten was ik een graag geziene gast omdat ik al bij mijn eerste bezoek heel goed kon inschatten waar de ICT-behoefte lag en dus heel gemakkelijk met mijn klanten kon communiceren over allerlei verbetertrajecten.

Als consultant heb ik heel veel implementaties gehad van totale kantoorautomatiseringstoepassingen. Door Exact en Multivers werd ik daarom ook erkend als Software Specialist.

Na de implementaties was er ook altijd de overdracht en daar merkte ik dat deze overdracht veel efficiënter kon plaatsvinden door klassikale trainingen te gaan aanbieden. Ik heb daarom bij ComputerPlan de afdeling opleidingen opgericht. Ik leidde zowel externe klanten als interne collega's op. De behoefte werd zo groot dat we snel moesten uitbreiden en verhuisde de afdeling waar ik Business Unit Manager van geworden was naar een toplokatie in Rotterdam.Samen met Wildschut opleidingen heb ik een opleidingsmethodiek ontwikkeld zodat we maatwerk in opleidingen konden aanbieden.

In 1997 brak er in Azië een crisis uit en dat had een jaar later zijn weerslag in Europa, de verkopen van ICT middelen gingen achteruit en er werd minder omgezet. De afdeling zou afgeslankt verder gaan in Delft. Bij deze beslissing brak mijn hart, maar diende zich de volgende werkgever aan, maar tijdens mijn drukke bestaan had ik ook een gezin.

Familie

Familie

Bij een succesvolle carriere hoort ook een familie. Ik trouwde in 1991 en precies 9 maanden later werd mijn eerste zoon geboren. Ik had nooit gedacht verliefd op een man te worden maar dat gebeurde toen ik mijn bloedeigen zoon in mijn armen hield. Twee jaar later werd ik weer verliefd op een man want mijn tweede zoon werd geboren en om het plaatje compleet te maken kwam twee jaar daarna mijn dochter als prinses op deze planeet. Trots op mijn familie kon ik mijn carrière verder uitbouwen bij ComputerPlan.

Het harde werken eiste ook haar tol en is het huwelijk na negen jaar jammer genoeg gestrand en stortte op dat moment even mijn wereld in. Maar dat neemt niet weg dat ik nog steeds trots ben op mijn kroost die tegenwoordig allemaal jong volwassenen zijn en ik inmiddels al opa ben geworden van mijn eerste kleinzoon.

Netwerk opleidingen

Trainer

Netwerken voor de klas

Bij Getronics heb ik mij laten certificeren als Microsoft Certified Trainer en mocht vervolgens de MCSE trainingen verzorgen. Getronics bood mij de mogelijkheid veel te studeren op het gebied van de nieuwe netwerk technologieën en deze ook in de praktijk te brengen in de klaslokalen die we tot onze beschikking hadden.

Met hartenlust heb ik mogen stoeien met servers, switches, routers en firewalls. Het koppelen van legacy netwerken aan nieuwe netwerken en het migreren van data en users van het ene naar het andere netwerk. Naast Microsoft netwerken gaf ik ook les in Novell Netware op de diverse locaties van Getronics als daar was Koning & Hartman in Delft, Getronics Education op de Gyroscoopweg en de Bijlmerdreef te Amsterdam.

Bij de vele presentaties die ik voor grote groepen verzorgde, waar zelfs Microsoft als gast aanwezig was, ontving ik regelmatig mooie complimenten. Waarvan ik er één nooit meer vergeet en dat was dat ik door Microsoft tot één van de top trainers van Nederland behoorde. Ik denk dat dat komt omdat ik met passie mijn kennis overdraag.

De geschiedenis van Getronics is bekend en is inmiddels overgenomen door KPN, net voordat dat gebeurde stapte ik over naar de toendertijd grootste aanbieder van trainingen CompuTrain te Utrecht. Bij CompuTrain verschilden de taken niet zoveel t.o.v. Getronics en was ik direct inzetbaar.

Bij CompuTrain had ik als extra taak dat ik aankomende MCT'ers mocht beoordelen op hun vaardigheden. In het laatste jaar was ik door Microsoft gevraagd NT5 te beta-testen, later op de markt gebracht als Microsoft Windows 2000. In NT5 werden nieuwe technologieën toegepast zoals de Active Directory en Dynamic DNS. Ik was razend enthousiast over deze producten en heb hierin nog vele lessen gegeven. Door privé-omstandigheden heb ik mijn functie bij CompuTrain opgegeven.

Husky

Nesta

Husky vriend voor het leven

De reden dat ik CompuTrain heb verlaten was vanwege een hond. Nesta was een zwart-witte Husky met bruine ogen, en ja hij is vernoemd naar de verdediger van het Italiaanse elftal.

De dag dat ik Nesta ontmoette in het asiel staat nog in mijn geheugen gegrift. Op een dag besloot ik naar het asiel te gaan om te informeren naar een hond, ik wilde een sportieve hond die lief is voor kinderen. Ze hadden voor mij een Golden Retriever en een Labrador in de aanbieding, de Husky werd niet genoemd want die zou ieder moment opgehaald kunnen worden. Ik liep naar de hokken, het eerste hok was leeg en de rest was gevuld met ieder één hond, behalve de laatste. Daar zaten er 2, een Husky en een Dobermann.

De Husky was uit zijn hok gekomen en gezellig bij de Dobermann gaan zitten. Maar ik merkte wel dat die Husky bij mij een gevoelige snaar had geraakt. Hij zou ieder moment opgehaald worden. Nadat ik de hokken had bekeken kwam ik terug bij de receptie waar ook net een echtpaar binnenkwam met een Husky aan de lijn, dit waren de mensen die voor Nesta kwamen. Nesta werd gehaald en er brak een enorme vecht- en blafpartij uit in de receptie. De 2 Husky's lagen elkaar niet echt.

De volgende ochtend heb ik geïnformeerd of de Husky er nog was en dat was zo. Ik ben naar het asiel teruggegaan en mocht met Nesta even een rondje lopen om te kijken of het zou lukken. Mij werd uitdrukkelijk verteld dat een Husky niet los mocht lopen. Binnen 5 minuten liep Nesta los en merkte ik dat hij mij ook in de gaten hield en er werd een vriendschap voor het leven geboren.

Nico Spiering en Nesta

Een Husky kan inderdaad nooit alleen zijn en daarom was hij altijd bij mij in de auto, naast de fiets, op mijn skates, aan de wandel en mee naar het werk. Omdat Nesta als hij los liep toch altijd bij mij terugkwam en mijn auto feilloos wist te vinden parkeerde ik mijn auto met de achterklep open met voer en drinken voor Nesta er in. Hij kon dan vrij rond lopen door de omgeving. Als ik mijn pauze had lag hij of heerlijk in de auto te slapen of liep er in de buurt lekker rond te scharrelen en dat ging jaren goed. Maar toen ik bij Computrain van standplaats veranderde werd de auto geparkeerd in een parkeer garage en daar kon hij uiteraard niet loslopen. Met de klep dicht werkte ook niet en dat liet hij blijken door de bekleding te gaan vernielen. Ik heb toen besloten de hond maar thuis te laten en voortaan met de trein naar mijn werk te gaan.

De eerste dag alleen thuis. Bij mijn thuiskomst merkte ik dat Nesta een gat had gegraven in mijn matras en daarin mijn schoenen had begraven. Hij gaf duidelijk aan dat hij dit niet pikte en weer met mij mee wilde op avontuur.

Ik liet mij niet zomaar vangen en heb de volgende dag hem opgesloten op de centrale hal van mijn woning. Bij thuiskomst zag ik dat hij de deurpost naar de garderobe eruit had gevreten waardoor hij daar ook terecht kon komen en al mijn jassen op vakkundige wijze van de kapstok had gehaald. Nesta was ook met deze oplossing niet gelukkig.

De laatste optie haalde ik uit de dierenwinkel, een stalen bench. Ik vroeg nog aan de dierenwinkel eigenaar of ik de bench mocht terugbrengen omdat ik niet zeker wist of dit de oplossing was, waarop de eigenaar zei dat het mocht mits de bench onbeschadigd zou zijn. Wat kan er gebeuren met een stalen bench?

Voordat ik naar mijn werk ging heb ik Nesta in de Bench geplaatst. Ik kwam thuis en Nesta lag nog in de bench maar hij was uitgeput en ik kon zien waarom, hij had met zoveel geweld geprobeerd uit de bench te komen dat de stalen spijlen op bepaalde plekken waren omgebogen. Dit was voor mij de druppel, ik kon Nesta niet alleen thuis laten en de bench kon ik niet meer terugbrengen. Ik heb toen besloten bij CompuTrain te stoppen en een werkgever te zoeken waar ik de hond wel kon meenemen.

World Trade Center - WTC

11-09-2001

Architect en World Trade Center

Mijn laatste werkgever in Nederland voordat ik naar Spanje vertrok was GFI Informatique. Een Franse onderneming die voet probeerde te zetten in Nederland door Netwerk Architecten bij bedrijven te detacheren.

Het bedrijf had grootse plannen en sprak mij enorm aan. Het ontwerpen van complexe netwerken van Microsoft en Novell bij gerenommeerde bedrijven en instanties. Ik heb bij een aantal Gemeenten de blauwdruk afgeleverd van hun toekomstige netwerk.

Op 11 september 2001 werd ik opgebeld door mijn vriendin met de mededeling dat de derde oorlog uitgebroken was in Amerika, dit nieuws sloeg bij mij in als een bom. Oorlog met Amerika kan wel eens zeer ernstige gevolgen hebben, in mijn autorit naar huis was het nieuws nog niet heel duidelijk want het was net gebeurd. Een vliegtuig die in het WTC was gevlogen!?

Bij thuiskomst stond de tv aan en zag ik dat het tweede vliegtuig naar binnen vloog. Wat mij het meeste is bijgebleven zijn de springende mensen vanaf de 90ste verdieping, wat een wanhoop moet dat geweest zijn. Iedereen heeft op die dag de aanslag op zijn eigen manier beleefd, bij mij ging er een schakelaar om en besloot maar eerst van mijn leven te genieten en goed na te gaan denken wat ik graag wilde doen.

Dit was de dag dat ik het roer omgooide.

World Trade Center 11 september 2001

Zon, zee en zijn

Scuba

Zon, zee en zijn

Zittend op een bankje in het Kralingse Bos, vroeg ik mij 2 dingen af waar ik goed in ben en waar ik dat wilde doen. Ik ben goed in kennis overdragen, computertechnologie en met mensen omgaan. Ik wilde dat graag doen in een zonnige omgeving. Aangezien een grote passie van mij diepzeeduiken is besloot ik duikinstructeur te worden en dat te gaan praktiseren ergens in de zon.

Ik kocht een busje die omgebouwd was tot camper. Pakte het hoognodige in en ging samen met mijn hond naar Spanje. Het was eind september en had een mooie route langs de Spaanse costa's gepland. Op mijn route werd mij al snel duidelijk dat duiken een seizoensgebonden activiteit was in Spanje, omdat in de winter er weinig toeristen zijn en het water toch wel koud is om gezellig te duiken. Ze raden mij aan naar de Canarische eilanden te gaan omdat het daar subtropisch is wordt er het hele jaar door gedoken.

Zo gezegd zo gedaan, na een lange vakantie, gedeeltelijk verplicht omdat mijn camper panne kreeg, kwam ik op de boot vanaf Cadiz naar Las Palmas, Gran Canaria. Op de boot kwam ik met iemand in gesprek en die vertelde mij dat het beste eiland om te leven Lanzarote zou zijn. Na anderhalve dag kwam ik op Gran Canaria en zag daar wat die man eigenlijk bedoelde.

Las Palmas is een redelijk grote stad en overal staan grote gebouwen en in de vakantiedorpen rijzen de grote hotels overal bovenuit. Ik vond dat ik de gok maar moest wagen en door te reizen naar Lanzarote. Ik heb de volgende boot genomen naar Arrecife, de hoofdstad van Lanzarote. Daar aangekomen waren er inderdaad geen hoge gebouwen, geen schreeuwende reclames maar er waren ook bitter weinig bomen, het eiland kwam op mij over als een grote zwarte rots. Met de camper zat ik zo in het volgende dorp Puerto del Carmen waar zich ook de meeste duikcentra bevonden.

Uiteindelijk ben ik wel verliefd geworden op deze zwarte parel in de Atlantische Oceaan. Bij de eerste duikschool die ik aandeed kon ik vrijwel direct beginnen en ben op het aanbod ingegaan. Een camping kon ik niet zo snel vinden en heb de eerste nacht in mijn camper op een parkeerplaats geslapen. De volgende dag wilde ik gaan informeren op het eiland of er ergens een camping was waar ik met mijn camper terecht kon, maar niemand kon mij precies vertellen waar er een camping zou zijn.

Die avond ben ik op een Nederlands restaurant gestuit en heb ik daar gevraagd of er iemand wist waar ik op het eiland een camping kon vinden. De mooie blonde gastvrouw vertelde mij dat hier wel campings zijn maar dat die niet te vergelijken zijn met campings op het vaste land. Maar zij gaf mij de aanwijzingen hoe ik daar met de auto zou kunnen komen. Ze adviseerde mij toch maar een appartement te zoeken.

De volgende dag ben ik op haar aanwijzingen gaan rondrijden en kwam zo in het hoger gelegen dorp Tias terrecht en parkeerde daar mijn auto om eens te informeren naar appartementen. Na een tijdje rond gelopen te hebben vroeg ik aan een dame of zij iemand wist die een appartement te huur had. Zij bevestigde dit en vertelde mij dat het appartement waarop ik mijn camper had geparkeerd te huur stond, ik had mijn camper dus op het dak van mijn toekomstige appartement geparkeerd. Ik heb vervolgens 3 jaar in dat appartement gewoond met de gastvrouw uit het Nederlandse restaurant.

Nico Spiering 2009

Het eerste jaar heb ik het vak van duikinstructeur geleerd, ik was verantwoordelijk voor het werven van klanten tot aan het begeleiden en opleiden van de duikers. Het werk is heel leuk en is eigenlijk meer een levensstijl dan werk, er zijn ook mensen die voor niets dit werk willen doen zolang ze maar kunnen duiken, een maaltijd per dag hebben en een dak boven hun hoofd. Vandaar dat de verdiensten niet erg hoog zijn, maar wat ik wel geleerd heb is dat met minder geld er uiteindelijk meer wordt overgehouden.

In Nederland met mijn ICT banen kwam ik altijd wel een week tekort en hier kon ik zelfs sparen, al was het niet veel. Toch was er behoefte aan een iets beter inkomen en dat was ook goed mogelijk omdat het ondernemers klimaat op de Canarische eilanden anders is dan in Nederland, ik had na 1 jaar mijn eigen duikonderneming en werkte freelance voor verschillende duikcentra en werfde mijn eigen klanten.

Omdat daardoor meer ruimte ontstond kon ik ook makkelijk een andere onderneming oprichten. Samen met een Amerikaan richtten we een toeristenmagazine op. Uiteindelijk zijn het 3 magazines geworden en hadden we een goed inkomen uit de verkopen van advertenties.

Na 3 jaar verhuisde ik van Tias naar Puerto del Carmen en daar kwam ik in een villa te wonen die zich bevond op een complex met een kliniek. Het complex en de kliniek waren onderhoudsbehoeftig en ik heb die behoefte ingevuld door een contract aan te gaan het onderhoud voor mijn rekening te nemen. Het onderhoud liep uiteen van lamp verwisselen tot een complete tuinaanleg of van slot vervangen tot het betegelen van de vloer van de gehele kliniek. Doordat de kliniek werd overgenomen en ik uit de villa moest verhuizen ben ik dichter bij het strand gaan wonen waar ik mijn duikactiviteiten kon intensiveren en mij volledig stortte op webdesign.

Ik had al mijn eigen website gebouwd in HTML maar nu wilde ik het professioneler aanpakken en ben overgestapt op PHP, MySQL en CSS. Binnen de kortste keren had ik enkele opdrachten binnen en bouwde ik mijn eigen CMS, en beheerde ik de websites van verschillende duikcentra, restaurants en het magazine. Gedurende mijn totale verblijf ben ik voor velen de computerman geweest omdat ik zeer snel hun computerproblemen oploste.

Crisis 2008

Crisis

Spanje hard getroffen

De crisis was al merkbaar in 2007 in Spanje, de werkloosheid nam toe en steeds meer mensen kwamen financieel in de problemen. Dorpen die gebouwd werden bleven leeg staan of werden niet meer afgebouwd. Spanje had een groot probleem.

Drukke winkelstraten met restaurants bleven leeg en al snel sloten de panden hun deuren, het kreeg een desolaat karakter. Ik heb heel veel bedrijven daar over de kop zien gaan en velen vertrokken van de Canarische eilanden, er was al snel een werkloosheid van 1 op 3.

Zelf merkte ik ook de malaise doordat contracten werden beëindigd waardoor ik ook geneigd was mijn ondernemingen op te doeken. In 2012 maakte ik de balans op en besloot terug te keren naar Nederland, waar natuurlijk ook een crisis was maar in mindere mate dan in Spanje.

Nederland veranderd

Nederland

Nederl Anders

Eenmaal teruggekomen in Nederland werd mij duidelijk dat de mentaliteit enorm is veranderd, er is een verharding opgetreden en dat merkte ik voornamelijk in mijn geboortestad Rotterdam. Ik had het geluk dat ik tijdelijk bij mijn ouders terecht kon in Haarlem.

In Noord-Holland is het heerlijk toeven met het strand en de mogelijkheid weer eens onder een groene boom te zitten. Van de seizoenen in Nederland kan ik ook volop genieten, op Lanzarote was het namelijk altijd lente. Vanuit Haarlem ben ik mij gaan oriënteren op de Nederlandse arbeidsmarkt en kreeg al heel snel te horen dat het voor mij kansloos zou zijn weer een baan te vinden in de ICT. Daarom probeerde ik eerst te informeren bij duikscholen in de buurt en daar worden duikleraren niet betaald maar is het een vrijetijdsbesteding en dat er wel een vergoeding bestond voor reiskosten en dergelijke, maar dat is niet toereikend om een bestaan hier op te bouwen.

Mijn recente Spaanse boekhoudkundige achtergrond hielp niet echt bij de Nederlandse bedrijven en werd mij duidelijk dat ik goed beslagen ten ijs moest komen.

Omdat ik mijzelf niet zomaar uit het veld laat slaan heb ik naast mijn vele sollicitatieactiviteiten 2 studies opgepakt. De eerste was HBO Bedrijfsinformatica bij het NTI en de tweede was de upgrade van Microsoft Certified Systems Engineer. Met deze inzet leerde ik heel snel wat er in mijn afwezigheid veranderd was en wat er allemaal hetzelfde is gebleven.

Ik was zeer verheugd dat de ICT volwassener is geworden met name in de project aanpakken middels Agile frameworks. Er had ook een enorme virtualisatie slag plaatsgevonden middels VMWare en Hyper-V. Beide thema's hebben mijn interesse geprikkeld en ben ik zelfs bij Microsoft op bezoek geweest om een hands-on seminar te volgen over Hyper-V. Na deze dag ben ik gaan experimenteren met Hyper-V en had al snel mijn eigen virtuele desktop omgevingen gebouwd.

Tijdens de trainingen van Microsoft kwam ik meer en meer in aanraking met Hyper-V en de laatste ontwikkelingen van de Windows server omgevingen. Omdat mijn inzet hoog is wierp het al na 5 maanden vruchten af en kwam er een leuke rol op mijn pad bij KPN-ITNS. Er werd mij gevraagd het systeembeheer aangaande kantoorautomatisering te stroomlijnen, het zou een tijdelijk project worden omdat binnen afzienbare tijd KPN-ITNS zou worden opgenomen door het grote KPN.

Glasvezelboer KPN-ITNS

KPN-ITNS

Glasvezelboer

De kantoorautomatisering van KPN-ITNS, een glasvezelprovider, was ontstaan door fusies in het verleden. Overal stonden nog servers, services en andere ICT gerelateerde systemen te schreeuwen om consistentie. Mijn taak was het daar weer een geheel van te maken. De IT-ondersteuning was ad-hoc, kon efficienter en pro-actiever.

In eerste instantie heb ik juist die ondersteuning gestroomlijnd en in een ITIL jasje gestoken zodat de supportafdeling met de juiste prioriteiten en binnen afgesproken SLA's ging reageren. Daarbij hou ik altijd flexibiliteit in het oog, een te strak ITIL beleid kan ook contraproductief werken. Een goed voorbeeld is de paarse krokodil van OHRA.

Vervolgens heb ik het ICT inkoopbeleid geïntegreerd in het ticketsysteem zodat het inkoopproces vanaf aanvraag tot oplevering goed te volgen was. Omdat er binnen dat bedrijf wel meer dan 3 bedrijven waren samengevoegd was er binnen de Microsoft domeinen behoefte aan structuur en daar ben ik goed in, ik kan van chaos een gestroomlijnde machine maken. Nadat alles in kaart was gebracht en ik mijn visie erop had losgelaten kreeg ik groen licht van het management.

Bij KPN-ITNS heb ik de kans gekregen een echte role-based structuur op te zetten, mijn doelstelling was dat ieder user-account object maximaal aan één groep gekoppeld zou zijn namelijk de functie, in hoge uitzondering konden het er 2 worden maar dat was dan tijdelijk. Hierdoor was het mogelijk flexibel met de users om te gaan, want er veranderd nog wel eens wat aan functies binnen een organisatie. De users kregen toegang tot de resources die bij hun rol hoorden, HR kon makkelijk middels een Powershell script de werknemers beheren. Dit had natuurlijk ook impact op de vele resources die daardoor weer keurig gestructureerd en opgeruimd werden.

Een ander uitdagend project had te maken met veiligheid en standaardisatie op het gebied van software en operating system. Alle computers en datadragers moesten voorzien worden van encryptie en een streng wachtwoordbeleid. We hebben daarom gekozen voor Windows 7 Enterprise en moesten alle werkplekken migreren naar dit nieuwe platform. Binnen de daarvoor gestelde termijn hadden we alle machines gemigreerd en beveiligd.

Bij KPN-ITNS heb ik weer gezien dat ik het vak nog steeds in mijn vingers heb en nieuwe technologieën makkelijk eigen kan maken zoals VMWare, SCCM, VPN, Network Acces Control Management en nog veel meer. Omdat het bij KPN-ITNS een tijdelijk verhaal was heb ik toch anderhalf jaar intensief en met heel veel plezier daar gewerkt en dat viel mooi samen met de behoefte van iemand op Lanzarote mij weer daarheen te halen.

Nederland Lanzarote

Home sweet home

Nederland Lanzarote Nederland Lanzarote Nederland

Omdat het project bij KPN-ITNS ten einde was en er behoefte bestond in Lanzarote aan mijn aanwezigheid ben ik weer naar Lanzarote teruggegaan. Ik wilde dit in stijl doen door met de auto naar Lanzarote te gaan volgepakt met al mijn spullen. Omdat ik nog steeds in het bezit was van een Spaans rijbewijs kon ik in Nederland geen auto kopen. De oplossing was vervolgens om de auto van mijn vriendin in Lanzarote op te halen, naar Nederland te rijden en volgepakt met aansluitende vakantie weer naar Lanzarote te rijden.

Op de terugreis had ik één van mijn zoons opgepikt in Sevilla. De terugreis verliep vlekkeloos en hadden we in een trip van 4 dagen een boeiende reis achter ons. Op mijn terugreis naar Nederland gebeurde er wel iets bijzonders toen ik Nederland inreed. Het voelde als thuis en dat had ik niet verwacht, maar toch doorgezet.

Na een week kwam mijn vriendin over naar Nederland en had ik inmiddels de auto volgepakt. We hadden een mooie route uitgestippeld door Frankrijk en Spanje en zouden er ca. 3 weken over gaan doen. De eerste dag waren we in de buurt van Le Havre aangekomen en hadden daar een hotel gevonden. De volgende dag wilde we naar Parijs gaan om daar ook enkele dagen door te brengen, na echter 10 kilometer besloot er een Franse dame voorrang te nemen waar dat eigenlijk niet kon. Ik kon niet meer remmen en boorde mij finaal in haar auto. De complete voorkant van onze auto was verdwenen en overal spoot de vloeistof uit.

Auto crash in Frankrijk

Daar eindigde de reis en veranderde de sfeer naar verdrietig. Ergens midden in Normandië werden we opgehaald door een sleepdienst en werden we gedumpt in een dorp waar behalve de garage en een kerk niets was. Een kop koffie kon er bij de garagehouder niet af en probeerden wij middels de verzekering vervangend vervoer te regelen. Het vervangende vervoer werd pas tegen sluitingstijd geregeld. Maar we moesten daarvoor wel een reis maken van ca. 50 kilometer om bij het verhuurbedrijf te komen. Met veel tam-tam heeft de verzekeringsmaatschappij een taxi geregeld en moesten we racen om op tijd de vervangende auto te halen. Daar bleek een personen auto te staan die bij lange na niet alle bagage kon herbergen en ook nog eens bij aankomst aan de Spaanse grens moest worden omgeruild voor een Spaanse auto die misschien wel eens kleiner kon zijn. Bijkomend was ook dat de huur auto op het vaste land van Spanje moest blijven en wij dus met geen mogelijkheid de bagage aan boord van het schip konden krijgen.

De spullen paste bij lange na niet, en heb ik dus zaken achter moeten laten in Frankrijk en door alle emoties heb ik geen idee wat ik daar allemaal heb achter gelaten. Het huilen stond ons dan ook nader dan het lachen en hebben we besloten om de resterende spullen naar het huis van mijn vriendin in Duitsland te brengen en een vliegtuig vanaf Duitsland te regelen.

Aan het eind van deze catastrofale dag zijn we in één ruk van Normandië naar Franken gereden in Duitsland. De hele nacht doorgereden totdat we 's ochtends vroeg op plaats van bestemming kwamen. We waren gesloopt en het eerste wat ik heb gedaan is naar bed gegaan om bij te slapen. De spullen waren uitgeladen en heb ik een grote koffer gepakt met de meest belangrijke spullen om mee te nemen naar Lanzarote. Na veel heen en weer getelefoneer bleek dat de huurauto helemaal Frankrijk niet had mogen verlaten en dat deze weer terug moest naar Frankrijk en dat vliegen vanaf Duitsland geen optie was. We moesten maar de volgende ochtend een vlucht nemen vanaf Parijs Orly en daar mochten we wel de auto achterlaten. Die nacht weer helemaal teruggereden naar Parijs om op tijd de vlucht naar Lanzarote te halen. Aan het einde van de nacht kwamen we bij Parijs nog even in een flinke file te staan, en dat is dodelijk wanneer je 2 van zulke dagen er op hebt zitten. Uiteindelijk de vlucht gehaald en binnen een paar uur zat ik gedesillusioneerd in Lanzarote.

Deze start zorgde voor veel emoties en ik merkte ook na verloop van tijd dat de periode die ik in Nederland had doorgebracht mij veel had gedaan. Ik was weer gaan houden van Nederland en zag daar meer mogelijkheden voor mij.

Omdat ik mij niet zomaar uit het veld laat slaan heb ik geprobeerd met webdesign weer voet aan de grond te krijgen en mijn relatie te herstellen in Lanzarote. Ik leerde mijzelf Joomla aan en bouwde een template voor de website van mijn vriendin voor haar kunstfotografie, en probeerde bij bedrijven mijn diensten aan te bieden als webdesigner. Omdat de crisis nog volop aan de gang was waren er bij de bedrijven weinig middelen om te investeren in een website en voldeed voor hen de Gouden Gids. Ik gaf mijzelf maximaal 4 maanden om het te proberen en ik heb daarna definitief de beslissing genomen terug te keren naar Nederland en Lanzarote voor goed de rug toe te keren.

Natuurlijk zal ik er met een vakantie graag komen om bekende op te zoeken, maar daar werken en wonen zal niet meer gebeuren ik ben teveel gaan houden van Nederland. Dus bij mijn terugkeer was er weer behoefte aan een werkgever en die diende zich snel aan in de vorm van Travix.

Reizende systeembeheerder

Travix

Reizende systeembeheerder

Het grootste reisbureau van Nederland zocht een systems engineer en via een recruiter ben ik in contact gekomen met Travix die Cheaptickets, Budgetair, Vliegwinkel en enkele andere merken onder hun hoede hadden. Tijdens de sollicitatie werd mij verteld dat ze behoefte hadden aan een Windows engineer en ik kon hun behoefte goed invullen. Om bepaalde redenen waren enkele systeembeheerders opgestapt en vielen er gaten. Er was behoefte om de boel te stroomlijnen en op te ruimen. Met veel enthousiasme ben ik daaraan begonnen.

Er draaiden verschillende servers op diverse sites over de hele wereld. Een grote uitdaging stond voor mij, om dit project te kunnen uitvoeren heb ik gekozen voor een Agile aanpak en dat werd mede omarmd door het team en het management.

Al heel snel merkte ik dat ik voor dit project niet bij het juiste team zat, ik werd namelijk in eerste instantie ingedeeld bij de Network Engineers die het liefst zo min mogelijk doen met Windows terwijl er een Support Engineer team aanwezig was die dichter bij het Windows gebeuren stonden. Ik heb mij laten overplaatsen naar dat team en kon daardoor sneller reageren op de vraagstukken die er lagen.

Wereldwijd moesten alle systemen over naar Windows 7 Professional en overal moest er standaard software gaan draaien. Hiervoor zette ik de herstructurering van de Active Directory in, ik koos voor een single domain. Daarbij implementeerden wij een SCCM oplossing voor het uitrollen van het OS en de software. Nadat het project in taken was onderverdeeld konden we aan de slag om de migratie handen en voeten te geven.

We leerden heel veel van de testmigraties die niet altijd vlekkeloos liepen. Na wat aanpassingen durfde ik de stap aan om in één keer het kantoor Berlijn te migreren. Er moesten ca. 100 werkplekken overgezet worden binnen een tijdbestek van 1 week in batches van maximaal 15 stuks. Zodra de gebruiker gemigreerd was kon deze niet meer werken op een legacy werkplek en was organisatie van groot belang. Ook moesten de medewerkers bij aankomst gewoon hun werk kunnen doen. De migratie vond daarom ook 's nachts plaats zodat de volgende ochtend de medewerkers konden werken. Na een week dag en nacht werken is het mij gelukt de medewerkers met hun pc's succesvol te migreren. Van deze grote run wederom weer veel geleerd zodat we de volgende run op een andere lokatie konden verbeteren.

Uiteindelijk ben ik in Duitsland, België en Curacao geweest om de migraties door te voeren, waarbij Curacao de kleinste was maar zeker uitdagend was omdat er zeer weinig bandbreedte was voor de migratie maar ook deze migratie was gelukt.

Alhoewel bij Travix een uitdagende omgeving was met mogelijkheden tot reizen paste het bedrijf niet bij mij qua gevoel en is er wederzijds besloten het jaar contract niet te verlengen.

Eerst maar even vakantie, bezinnen en dan weer volop aan de slag.

Travix vliegtickets

Solliciteren met poëzie

Solliciteren

Bezinning en poëzie

Poëzie is een passie van mij en ik mag graag gedichten schrijven. Deze gedichten zijn te bewonderen op Facebook en op mijn site KroeGedicht.

Ik verwachtte dan ook dat ik met mijn schrijfkunsten en cv van 15 kantjes wel snel werk zou vinden en nam de tijd om mij te bezinnen. Na deze bezinningsperiode kwam ik er achter dat het krijgen van een betaalde functie lastiger was.

Mijn CV heeft vele vormen gekend van 15 kantjes terug naar 3 kantjes, kleurtjes, foto's het bleek allemaal niet te baten. Ik werd wel uitgenodigd op gesprekken en daar kreeg ik in de meeste gevallen te horen dat ik overgekwalificeerd ben en dat de werkgever bezorgd was dat ik mij in bepaalde functies zou vervelen. Soms denk ik dat het een nette manier was om te zeggen dat ik te oud en te eigenwijs ben.

Omdat ik weet wat mijn capaciteiten zijn, dat ik zeer breed georiënteerd ben en graag mijn schouders er onder zet, ben ik voor mijzelf begonnen. Ik zit boordevol ideeën en help mensen en bedrijven graag met ICT vraagstukken.

Omdat ik graag resultaten zie geef ik niet snel op. Een extra stukje service verlenen past ook bij mij en dat vertaalt zich in actief meedenken en extra inzet tonen bij projecten. Ik heb nu veel plezier in het ontwikkelen van websites, SEO, projectmanagement en het coachen van mensen.

Werkgevers gezocht

Mij inhuren

Werkgevers, ondernemers, zzp'ers en buitenlui

Bij deze roep ik dan ook iedereen op die in de verhalen van deze website mijn kracht zien en deze wel kunnen gebruiken binnen hun bedrijf, van mijn hand een website willen hebben of iemand weten om met mij in contact te treden zodat we onder het genot van een drankje of hapje nader tot elkaar kunnen komen en zo een vruchtbare toekomst met elkaar kunnen bouwen.

Met vriendelijke groet,
Nico Spiering

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *